ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗಲೇ ಮತದಾರರ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಮೆರವಣಿಗೆ — ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತ ಗೆಲುವಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೇ ಮುಖ್ಯವೇ?
ಪ್ರಗತಿವಾಹಿನಿ ವಿಶೇಷ: ಬೆಂಗಳೂರು: ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಿದೆ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಚುನಾವಣೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ನಿಂತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ! ಮತದಾರರು ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯ ಬಜೆಟ್ ಹೇಗೆ ಸರಿದೂಗಿಸಬೇಕು? ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕು? ರೈತನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ನೀರು ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ? ಬೆಳೆ ಕೈಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಲ ತೀರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಯುವಕರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುವುದು ಯಾವಾಗ? ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಾರ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಕಸದ ಸಮಸ್ಯೆ ಯಾವಾಗ ಬಗೆಹರಿಯುತ್ತದೆ?
ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಜನರ ಮುಂದೆ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ:
2028ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಯಾರದು?
ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಯಾತ್ರೆಗಳ ಸರಣಿ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ-2, ಬಿಜೆಪಿಯ ಬೂತ್ ವಿಜಯ ಸಂಕಲ್ಪ ಯಾತ್ರೆ, ಜೆಡಿಎಸ್ನ ರೈತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಯಾತ್ರೆ—ಹೆಸರುಗಳು ಬೇರೆ, ಘೋಷಣೆಗಳು ಬೇರೆ, ದಾರಿ ಬೇರೆ. ಆದರೆ ಗುರಿ? 2028ರ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30ರಿಂದ 84 ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ 84 ದಿನಗಳ ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ-2 ಯಾತ್ರೆ ಆರಂಭಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ 2023ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸೋತ 84 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೇ ಈ ಯಾತ್ರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿ.
ಬಿಜೆಪಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1ರಿಂದ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಬೂತ್ ವಿಜಯ ಸಂಕಲ್ಪ ಯಾತ್ರೆ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ 224 ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಬೂತ್ ಮಟ್ಟದ ಸಂಘಟನೆ ಬಲಪಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜನರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಎಂದು ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇತ್ತ ಜೆಡಿಎಸ್ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28ರಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಸ್ವಕ್ಷೇತ್ರ ಕನಕಪುರದಿಂದಲೇ ರೈತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಯಾತ್ರೆ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು, ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದು ಇದರ ಘೋಷಿತ ಉದ್ದೇಶ.ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ.
ಚುನಾವಣೆ ಇನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯ ಈಗಲೇ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. 84 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ‘ಜೋಡೋ’ ಲೆಕ್ಕ
2023ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ 135 ಸ್ಥಾನ ಗೆದ್ದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ 224 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಭದ್ರಕೋಟೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಪಕ್ಷ ಸೋತ 84 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳತ್ತ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ನಕ್ಷೆ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಪುನರ್ಸಂಘಟನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ.
ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ನೇತೃತ್ವದ ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ ಯಾತ್ರೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ದಿನದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು 2028ರ ಚುನಾವಣೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮವೂ ಇದೆ.
ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಗುರಿ ಈಗ ಗುಟ್ಟಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತಂದು ನಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದತ್ತ ಸಾಗುವ ಗುರಿ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಜನಾದೇಶದ ತಯಾರಿ ಮಾತ್ರ ಶುರುವಾಗಿದೆ.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಲೆಕ್ಕ: ಮತದಾರರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಬೂತ್ಗೆ ತಲುಪಬೇಕು!
ಬಿಜೆಪಿಯ ತಂತ್ರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಘಟನಾ ಆಧಾರಿತ. ಬೂತ್ ವಿಜಯ ಸಂಕಲ್ಪ ಯಾತ್ರೆ. ಹೆಸರೇ ಸಾಕು—ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನ ಸಂಪರ್ಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚುನಾವಣಾ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
224 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು.
ಬೂತ್ ಮಟ್ಟದ ಸಂಘಟನೆ.
ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು.
ಮತದಾರರ ಸಂಪರ್ಕ.
ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಅಭಿಯಾನ.
ಇವೆಲ್ಲವೂ 2028ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಪಕ್ಷದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಭಾಗವೆಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ 2023ರ ಸೋಲಿನ ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದ ಸವಾಲು ಇದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ತನ್ನ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮತದಾರರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದು ಅದರ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಯಾತ್ರೆಯ ದಾರಿ ಒಂದು ಕಡೆ. 2028ರ ಮತಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ.
ಜೆಡಿಎಸ್ನ ‘ಸ್ವಾಭಿಮಾನ’:
ಕನಕಪುರದಿಂದಲೇ ಸವಾಲು ಮೂರನೇ ಯಾತ್ರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶ ಹೊತ್ತಿದೆ. ಜೆಡಿಎಸ್ನ ರೈತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಯಾತ್ರೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ಕನಕಪುರದಿಂದ. ಅದೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಸ್ವಕ್ಷೇತ್ರ. ಇದು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಆಯ್ಕೆಯೇ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಕೇತವೇ?
ಜೆಡಿಎಸ್ಗೆ ಅದರ ಉತ್ತರ ಬಹುಶಃ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ರೈತರ ಬರ, ಬೆಳೆ ನಷ್ಟ, ಸಾಲ, ವಿದ್ಯುತ್ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿರುವ ಪಕ್ಷ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ತವರು ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭಿಸಿದೆ.
ಜೆಡಿಎಸ್ ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಬೇಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃಷಿ ಸಾಲಮನ್ನಾ, ಬೆಳೆ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಎಕರೆಗೆ ₹25,000 ಪರಿಹಾರ, ಕೃಷಿ ಪಂಪ್ಸೆಟ್ಗಳಿಗೆ 8 ಗಂಟೆ ವಿದ್ಯುತ್, ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಮೇವು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸೇರಿವೆ.
ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ನಿಜ.ಬರದ ಪರಿಣಾಮವೂ ನಿಜ. ಸರ್ಕಾರದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದು ರೈತರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಬೇರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಮುನ್ನ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಾಗಬಾರದು.
ಹಾಗಾದರೆ ಜನರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಇಲ್ಲೇ ಈ ಇಡೀ ರಾಜಕೀಯದ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಅಡಗಿದೆ. ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳು ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಗೆದ್ದ ಸ್ಥಾನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು. ಮತ್ತೊಂದು ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು. ಮೂರನೆಯ ಪಕ್ಷ ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು. ಆದರೆ ಜನರು? ಅವರು ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರೈತ ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕಾರ್ಮಿಕ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಸಂಬಳ ಬರುವ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಯುವಕ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ವ್ಯಾಪಾರಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮಿ ಸಾಲದ ಕಂತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಗರದ ಜನ ರಸ್ತೆ ಸರಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮದ ಜನ ನೀರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮಾತ್ರ ಚುನಾವಣೆಯ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವು ಚುನಾವಣೆಯ ದಿನವನ್ನು ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಬದುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿವೆ.
ಬರಗಾಲವೋ? ಚುನಾವಣಾ ಅವಕಾಶವೋ?
ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರೈತರ ನೆರವು ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವೆ ಆರೋಪ–ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಬರ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಬಿಜೆಪಿ–ಜೆಡಿಎಸ್ ಪಕ್ಷಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ ಅವರು ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಜೆಡಿಎಸ್ ಇದೇ ಬರವನ್ನು ತನ್ನ ರೈತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಯಾತ್ರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದೇ ಸಮಸ್ಯೆ.
ಆದರೆ ಮೂರು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು.
ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ—ಕೇಂದ್ರದ ನೆರವು ಬೇಕು. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ—ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಜೆಡಿಎಸ್ಗೆ—ರೈತರನ್ನು ನಾವು ಉಳಿಸುತ್ತೇವೆ.
ರೈತ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬಹುದು: “ನನ್ನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ನೀರು ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ?” ಇದಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಗಿಂತ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರ ಬೇಕು.
ಚುನಾವಣೆಯ ಮುನ್ನ ಮಾತ್ರ ಜನ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆಯೇ?
ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊಸದಲ್ಲ.ಯಾತ್ರೆ ಎಂದರೆ ಜನರ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದು. ಜನರ ಮಾತು ಕೇಳುವುದು. ಸಮಸ್ಯೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಆದರೆ ಯಾತ್ರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತಯಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಅಪಾಯವೂ ಇದೆ. ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪಕ್ಷದ ಸಂದೇಶ ಹೇಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದರೆ ಅದು ಜನಸಂಪರ್ಕವಲ್ಲ—ಪ್ರಚಾರ. ರೈತರ ನೋವು ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ ಅದು ರೈತ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ—ಚುನಾವಣಾ ತಂತ್ರ. ಯುವಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರನ್ನು ಪಕ್ಷದ ಸಂಘಟನಾ ಬಲವಾಗಿ ಬಳಸುವುದೇ ಗುರಿಯಾದರೆ ಅದು ಯುವಜನ ಸಂಪರ್ಕವಲ್ಲ—ಮತದಾರರ ನಿರ್ವಹಣೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಜನರು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಲಸವೇ? ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಚಾರವೇ?
2028ರ ಚುನಾವಣೆ ಇನ್ನೂ ಬರಬೇಕಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಈಗಿನಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಚುನಾವಣಾ ಸಿದ್ಧತೆ ಏಕೆ? ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಉತ್ತರ ಸರಳ. ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ನೆಲೆ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಎಷ್ಟು ನಡೆಯಲಿದೆ? ಶಾಲೆ ಬೇಕಾದ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಶಾಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಬೇಕಾದ ತಾಲೂಕಿಗೆ ವೈದ್ಯರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆಯೇ? ರೈತನಿಗೆ ನೀರು ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಯುವಕನಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ?
ನಗರದ ಸಂಚಾರ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸಾಲ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ. ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ಚುನಾವಣೆಯ ತಯಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದರೆ?
ಜನರು ಯಾರ ಬಳಿ ಹೋಗಬೇಕು? ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ‘ಸಮಸ್ಯೆ ಯಾತ್ರೆ’ ಬೇಕಿದೆ! ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಮೂರು ಯಾತ್ರೆಗಳ ಬದಲು ನಾಲ್ಕನೇ ಯಾತ್ರೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅದು ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷದ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲ. ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಯಾತ್ರೆ. ಅಲ್ಲಿ ರೈತನನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು— “ನಿಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಸಾಲಮನ್ನಾವೇ? ನೀರಾವರಿಯೇ? ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆಯೇ? ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯೇ?”
ಯುವಕನನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು— “ನಿಮಗೆ ಉಚಿತ ಕೊಡುಗೆಯೇ ಬೇಕು? ಉದ್ಯೋಗವೇ ಬೇಕು?”
ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು— “ಯೋಜನೆಯ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇನ್ನೂ ಕಚೇರಿ ಸುತ್ತಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ?”
ವ್ಯಾಪಾರಿಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು—“ತೆರಿಗೆ, ವಿದ್ಯುತ್, ಬಾಡಿಗೆ, ಸಾಲದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರ ಹೇಗಿದೆ?”
ಸಣ್ಣ ಕೈಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು— “ನಿಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಕ್ಕೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇದೆಯೇ?”
ಇವುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮಾತ್ರ ಜನರ ನಿಜವಾದ ಮೂಡ್ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳು, ಮೂರು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ:
ಇಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಚಿತ್ರ ಹೀಗಿದೆ:
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್:
2023ರಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು 2028ರಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸೋತ 84 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನೆಲೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಜನಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು.
ಬಿಜೆಪಿ:
ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಬೇಕು. 224 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಬೂತ್ ಮಟ್ಟದ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ನೆಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.
ಜೆಡಿಎಸ್:
ರೈತರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತದಾರರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಕನಕಪುರದಿಂದಲೇ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶ ನೀಡಬೇಕು. ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಹೋರಾಟದ ಅಜೆಂಡಾವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ರಾಜಕೀಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿದೆ. ಅದು ಅವರ ಹಕ್ಕು.ಆದರೆ ಜನರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೂ ಇದೆ. ಅದು ಅವರ ಬದುಕಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ.
ಚುನಾವಣಾ ಮೂಡ್ಗೆ ಯಾರು ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಮೂಡ್ಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಭಾಗದ ಸತ್ಯ.
ಮತ್ತೊಂದು ಸತ್ಯವೆಂದರೆ—ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕಾರಣದ ಸಹಜ ಭಾಗ. ಆದರೆ ಜನರು ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಯಾತ್ರೆ ಎಷ್ಟೇ ಉದ್ದವಾಗಿರಲಿ.ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ನಡೆದಿರಲಿ. ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ನಾಯಕರು ಭಾಷಣ ಮಾಡಿರಲಿ.
ಕೊನೆಗೆ ಮತದಾರನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ:
“ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬದಲಾಯಿತು?” ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಾವಿರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಯಾತ್ರೆಯೂ ಇತಿಹಾಸವಾಗಬಹುದು. ಉತ್ತರ ಇದ್ದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಬಹುದು. ಜನರ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಚುನಾವಣಾ ದಿನಾಂಕವಿಲ್ಲ
ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ 2028 ಮುಖ್ಯ. ಅದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಜನರಿಗೆ 2026, 2027, 2028 ಎಂದು ಬದುಕು ವಿಭಜನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ರೈತನಿಗೆ ಬರ ಇಂದು.
ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಇಂದು.
ಉದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಂದು.
ಸಾಲದ ಬಡ್ಡಿ ಇಂದು.
ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಂದು.
ರಸ್ತೆಯ ಗುಂಡಿ ಇಂದು.
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಕೊರತೆ ಇಂದು.
ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಚುನಾವಣೆ ದಿನಾಂಕ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸವೂ ಚುನಾವಣೆಯ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಬಾರದು. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಕೆಲಸವೂ ಕೇವಲ ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಯವರೆಗೆ ಕಾಯಬಾರದು. ಯಾತ್ರೆಗಳು ನಡೆಯಲಿ. ಜನರ ಬಳಿಗೆ ನಾಯಕರು ಹೋಗಲಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿ. ಆದರೆ ಒಂದು ಷರತ್ತು ಮಾತ್ರ ಇರಲಿ—ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆಯ ಮುನ್ನ ನಡೆಯುವ ಮತ್ತೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಮೆರವಣಿಗೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಈಗಾಗಲೇ ಚುನಾವಣಾ ಮೂಡ್ಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನರು ಇನ್ನೂ ಚುನಾವಣಾ ಮೂಡ್ನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬದುಕಿನ ಮೂಡ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬದುಕು ಬದಲಾಗುವವರೆಗೂ—ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷದ ಯಾತ್ರೆಯೂ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಗತಿವಾಹಿನಿ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಬೇರೆ ಗ್ರುಪ್ ಗಳಿಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ
